Cultuur is van iedereen. Niet alleen van wie in Amsterdam woont.
‘Het is tijd om de bestaande ongelijkheid te doorbreken. Niet door Amsterdam iets te misgunnen, maar door de rest van Nederland eindelijk dezelfde kansen te geven.’
Burgemeester Femke Halsema waarschuwt in 'Het Gesprek met de Burgemeester' (AT5, 6 november), dat een betere spreiding van cultuurgeld de culturele arbeidsmarkt in Amsterdam kan uithollen. Daarmee neemt de burgemeester de bestaande ongelijkheid in Nederland wel erg gemakkelijk als vanzelfsprekend aan.
Natuurlijk is de culturele infrastructuur van Amsterdam van grote nationale betekenis, maar dat is de culturele infrastructuur in de rest van Nederland ook. En juist daar zijn de mogelijkheden om kunst en cultuur te beoefenen, talenten te ontwikkelen en door te groeien naar een professionele beroepspraktijk te vaak niet vanzelfsprekend.
De minister heeft zich, samen met de provincies en gemeenten, voorgenomen om de komende jaren de cultuurbeoefenaar centraal stellen. Dit betekent dat we niet langer moeten redeneren vanuit waar het geld en de banen nu zijn, maar vanuit waar mensen wonen en welke kansen zij krijgen. Een inwoner van Drenthe, Zeeland of Limburg heeft evenveel recht op goed cultuuronderwijs, een muziekvereniging, dansschool, theatergroep en een route naar professionele talentontwikkeling en beroepspraktijk als een Amsterdammer. En die kansen zijn nu ongelijk verdeeld, wat vraagt om een eerlijkere verdeling van publieke middelen.
Bovendien is de redenering ook om te draaien: juist omdat zoveel middelen en voorzieningen zich in de Randstad concentreren, worden makers en talenten uit andere delen van Nederland gedwongen om daar hun toekomst te zoeken. Waarom zouden we die beweging niet doorbreken en ook buiten de Randstad investeren in een sterke culturele arbeidsmarkt?
En makers uit Amsterdam? Die zijn van harte welkom in de regio. Om er te werken, te creëren, kennis te halen en te delen en nieuwe verbindingen aan te gaan. Regionale spreiding hoeft niet ten koste te gaan van artistieke kwaliteit of professionele werkgelegenheid. Ze kan juist nieuwe mogelijkheden creëren.
K&C, ICO Partner in Kunst & Cultuur en Stichting CultuurKlik, verbonden in Cultuurzaam, pleiten voor een culturele infrastructuur die niet alleen sterk is waar zij historisch is gegroeid, maar die kansen biedt aan iedereen, in alle provincies. We moeten niet de bestaande verdeling van culturele werkgelegenheid beschermen als uitgangspunt voor beleid, maar investeren in een Nederland waarin talent en cultuurbeoefening overal kunnen groeien. Het is tijd om de bestaande ongelijkheid te doorbreken. Niet door Amsterdam iets te misgunnen, maar door de rest van Nederland eindelijk dezelfde kansen te geven.
Marieke Vegt, directeur